Η "κοινή λογική"  που "όλοι αυτο λένε" 

 Όλοι ξέρουμε ότι σε μια παρεΐστικη μάζωξη διαφόρων και διαφορετικών ανθρώπων, σε κάθε συζήτηση θα υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις, γνώμες, αντιδράσεις.

Έτσι λοιπόν ακόμα και εαν δεν σου αρέσει αυτό που ακούς, αναγκάζεσαι να το ακούσεις.

Μέσα σε όλα αυτά που λέγονται, θα υπάρξουν και κάποιες απόψεις που θα σε βάλουν σε σκέψη.

Θα υπάρξουν και νέες γνώσεις νέες οπτικές για θέματα που νόμιζες ότι είχες αποκρυσταλωσει γνώμη.

Όλα αυτά συμβαίνουν όταν βρίσκεσαι με άλλους ανθρώπους σε επαφή, και αποδέχεσαι την διαφορετικοτητα. 

Εαν όμως κάθε φορά που ακούς κάποιον να μην τα "λέει καλά" τον βγάζεις από τον κύκλο των φίλων-γνωστών, απ ευθείας καταργείται η ο πλουραλισμος. 

Η ποικιλία των παραγόντων που σε βάζουν σε σκέψη και σε εξελίσσουν σαν άνθρωπο. 

Ομοίως τώρα και στο διαδίκτυο. 

Το Internet έχει προσφέρει τεράστια ποσότητα γνώσης σε αυτούς που την ψάχνουν.

Έχει καταφέρει το να ανταλλάσσουν κουβέντες άνθρωποι, από την μία άκρη του πλανήτη στην άλλη, από διαφορετικές κουλτούρες, θρησκείες και κοινωνικά στρώματα. 

Αλλά δεν έχει καταφέρει να σε υποχρεώνει να διαβάζεις ότι δεν σου αρέσει. 

Έτσι μόλις βλέπεις κάτι αντίθετο, διαφορετικό, αιρετικό, περίεργο, το προσπερνάς.

Δεν είναι όπως στην παρέα που λέγαμε.

Με αυτόν τον τρόπο αυτοί που μένουν είναι αυτοί που λένε τα ίδια με σένα.

Κάνεις το ξεσκαρταρισμα που κάνεις και με τους ανθρώπους που έχει κοινωνική συναναστροφη. 

Έτσι έχεις την ίδια κατάληξη. 

Έχεις φτιάξει έναν μικρόκοσμο με "δικούς σου" ανθρώπους. 

Με ανθρώπους που σκέφτονται σας εσένα. 

Ζεις μέσα του, νομίζωντας ότι όλος ο κόσμος σκέφτεται έτσι, και όσοι  τυχαίνει να βρεθούν μπροστά σου και είναι διαφορετικοί, πιστεύεις ότι είναι ελάχιστοι. 

Και είναι μέσα στο πλήθος των ομοίων σου τελικά ελάχιστοι. 

Γιατί "όμοιος ομοίω αεί πελάζει" που έλεγαν από πολύ πολύ παλιά 

Αυτός είναι ο λόγος, που όταν θα θέλει κάποιος να σου ενσταλαξει μια ιδέα και να σε πείσει ότι αυτή είναι η μόνη αλήθεια, το μόνο που έχει να κάνει, είναι να σε απομονώσει από τους πολλούς. 

Απο αυτούς κυριως που διαφωνούν με αυτόν. 

Έτσι η επαφή σου με την πραγματικότητα θα είναι μέσα από τους δικού σου "φίλους" στο διαδίκτυο, και αυτούς που "ακούν" τα ίδια, που όπως είπαμε είναι ο κοσμός σου όλος. 

Α! και η τηλεόραση.

Μην ξεχνάμε τον βασικό προπαγανδιστη! 

Αυτο θα έχει σαν αποτέλεσμα, αυτά που δέχεσαι σαν πραγματικότητα μέσω των ειδήσεων να τα αναπαράγουν και οι "φίλοι" σου που αποδέχονται τα ίδια με σένα.

Αυτο καταλήγει να είναι η "κοινή λογική" 

Αυτο που "όλοι το λένε" 

Έτσι καταφέρνει  οποίος το επιδιώκει, να "οδηγήσει"  μια  μεγάλη μάζα του κόσμου, να γίνει ποιο συντηρητική, να μην ακούει την άλλη άποψη σαν ενδεχόμενα λογική, και να γινουν ποιο αντιδραστικοι στα μάτια μας, οι "άλλοι", οι διαφορετικοί, οι "λίγοι".

 Μερικοί άνθρωποι ειναι τόσο φτωχοί, που εχουν μόνο λεφτα.

Σκύψαμε

 Σκύψαμε

Κι ύστερα, ακόμη λίγο
Και λίγο, λίγο, ακουμπισαμε στο έδαφος.
Και μείναμε πολύ εκεί.
Έτσι σκυφτοί.
Τόσο, που μας εφάνει βολικό το έδαφος.
Και επειδή βολευτήκαμε, αρχίσαμε να τραβάμε τον ουρανό.
Ήταν ποια μακριά, βλεπεις.
Κάναμε ιερό σκοπό να κατεβάσουμε τον ουρανό σε μας.
Έτσι καταφέραμε με χρόνια, να φέρουμε τον ουρανό στα μέτρα μας,
Αλλά ποτέ δεν σκεφτήκαμε ότι ο ουρανός απλά έσκυψε.
Ήθελε να δει γιατί μείναμε κάτω.
Απορεί ακόμα.
Αλλά είναι πια μακριά.

 Φοβος

Τι θα συμβεί
Πότε θα συμβεί
Γιατί να συμβεί
Γιατί σε μένα
Γιατί τότε
Ξεκινάς με ένα φοβο
Του αγνώστου
Ο πρώτος αλλογος φόβος
Μα αποκτάς γνώση.
Μετά ξέρεις τι φοβάσαι
Χτίζεις σιγά σιγά το τείχος των ελλογων φόβων
Αυτών που με μεγάλες πιθανότητες δεν θα συμβούν.
Μη φοβάσαι λέει η καρδιά
Ναι αλλά εάν; λέει το μυαλό
Ναι αλλά εάν δεν; λέει ο χρόνος.
Και ζούμε, φοβούμενοι τους φόβους μας
Κάθε μας διστακτικό βήμα είναι μια αλλαγή και μια εγκατάλειψη
Η εγκατάλειψη του χτες
Η αλλαγή προς το άγνωστο αύριο
Βήμα με ελπίδα
Βήμα με φόβο
Βήμα βίαιο
Βήμα αναγκαστικό.
Βήμα προς το όνειρο ή βήμα απομάκρυνσης από την ψευδή σιγουριά του τωρα.
Ανασφαλές ή τολμηρό;
Το μόνο σγουρό είναι ότι θα γίνει
Το χτες πεθαίνει πάντα το χτες ήταν το προχτεσινο μέλλον.
Το βήμα στο αύριο είναι το μεθαυριανο παρελθόν
Βαδίζουμε στο μέλλον για να δημιουργισουμε παρελθόν.
Ένα ελπιδοφόρο βήμα στο αύριο, είναι το χτεσινό όνειρο
Το όνειρο του χτες, η επιθυμία του σήμερα, η επιτυχία ή η αποτυχία του αύριο.
Και μετά έτσι κι αλλιώς η επόμενη σελίδα
Το επόμενο όνειρο ή η επόμενη προσπάθεια.
Έχουμε την γνώση της αποτυχίας ή πάμε πάλι στα κουτουρού;
Τι θα συμβει;
Πότε θα συμβεί;
Το γιατί το ξερω
Για να μάθω ή για να ζήσω.

ΙΑΜΑΤΑ

•  Αυτα που αφήνουν ουλές και τραύματα.
• αυτά είναι που θυμάσε στα γεράματα.
• Και αν η ζωή σου στερέψει από θαυματα.
• Τα σημάδια να κοιτάς.
• Θα είναι ιαματα.

Ο νόστος της παιδικής αθωοτητας

• Η αθωότητα της άγνοιας ειναι καταδικασμενη να πεθάνει απο την λογική του συμφέροντος.
• Η απόρριψη των ασύμφορων στενεύει ουσιαστικά την σκέψη το βλέμμα την πορεία
• Η αναπόληση της παράλογης και ανεύθυνης αθωότητας ειναι αναπόληση στην άγνοια.

προχώρα

• Εάν θες να πας μπροστά, πρεπει να σταματήσεις να κοιτάς πίσω.
• Πρεπει να σηκώσεις το πόδι σου για να κάνεις το βήμα.
• Να νιώσεις την ανασφάλεια της ισορροπίας που χάνεις.
• Μόνο τότε θα πάψεις να φοβασαι μην πέσεις.
• Μόνο τότε το επόμενο πάτημα θα γίνει ποιο σταθερό.
• Πρεπει να μάθεις να πατάς με το μπροστά πόδι για να προχωράς.
• Το πίσω, ίσα να ακουμπά, απλά μια επαφή αχνή με το χτες.
• Αυτό που θες να αφήσεις.
• Κοίτα το όνειρο κατάματα.
• Είναι μπροστά και όχι πίσω.