Σκυθρωπός

• Σκυθρωπός
• Στην άκρη του δρόμου στέκομαι.
• Με ενοχλεί η ασχήμια του κόσμου,
• Το ζοφερό του μέλλον,
• Χάνω την ελπίδα μου, φοβάμαι,
• Να!κάτι παιδιά πέρασαν γελώντας,
• Ευθύς σηκώθηκα,
• Συνέχισα το περπάτημά μου,
• Χαμογέλαγα πια

Κατρακυλώντας

• Κατρακυλώντας
• Στις πλαγιές του κορμιού σου,
• χιονοστιβάδα το χέρι μου,
• παρασέρνει την άχνα του δέρματος.
• Ο ιδρώτας εξατμίζεται απο την φωτιά.
• Η ανάσα τελειώνει.
• Μαζί της και εγώ.
• Μαζί σου!

Η αποπλάνηση

• Η περικοκλάδα της ματιά σου με φυλάκισε.
• Τα αγκάθια της καρδιά σου με ματώσαν.
• Πρεπει να βρω το κλαδευτήρι του λογισμού μου.
• Πριν το άρωμα του ρόδου,το κόκκινο των χειλιών σου με μεθύσει
• Και χαθώ.

Που βαδίζουμε?

• Πολλοί βαδίζουν και προς τα εκεί που τους τραβάνε
• Λίγοι βαδίζουν τον δρόμο που θέλουν και επιθυμούν.
• Ελάχιστοι δε, δημιουργούν δρόμους για να βαδίσουν άλλοι

συντρίμμια και ισοδύναμα

• τα γύρω μας γκρεμίστηκαν και εμεις μιλάμε για ισοδύναμα
• Περπατάμε σε συντρίμμια και μας ενοχλούν οι σαγιονάρες
• Πεινάει ο κόσμος δίπλα μας
• πνίγεται σε φουσκωτές βαρκούλες
• κρυώνει σε "χώρους υποδοχής"
• Εμείς?
• Περιμένουμε το επόμενο νομοσχέδιο
• την επόμενη συγκινητική φωτογραφία
• Ετσι θα έχουμε αιτία να διαμαρτυρόμαστε
• τι κάνουμε?
• Αντί για όνειρα έχουμε αναμονή για το επόμενο ΕΝΦΙΑ
• αναπολούμε το χτες και πια δεν μας λυπεί το τι δεν έχουμε
• συνηθίσαμε στην αναμονή
• βολευτήκαμε στην ουρά
• ουτε που ακούμε τον εκδορεα να ακονίζει το μαχαίρι για μας
• έχει θόρυβο ο δρόμος του σφαγείου
• Και εμείς είμαστε πολύ κουρασμένοι
• η αναμονή δεν σκοτώνει, κουράζει!
• Και όλο ερχεται η σειρά μας.
• Και όλο ψάχνουμε σε τι να διαμαρτυρηθούμε
• και όλο ψάχνουμε να ξαναφτιαξουμε τον κόσμο
• αυτόν τον κόσμο που μας στέρησαν
• αυτόν που βρίζαμε όταν τον είχαμε, γιατί ηταν άδικος
• μας πήραν το ξεροκόμματο και το λιμπιζόμαστε
• ούτε που περνά απο το μυαλό μας οτι κάποτε το λογικό ηταν να έχουν ΟΛΟΙ απο μια φρατζόλα
• τώρα στο ξεροκόμματο κάνουμε μετάνοιες σαν κοινωνία και όποιος δεν δοξολογεί ειναι γκρινιάρης
• Οσοι μπόρεσαν να διαχειριστούν την πείνα τους, όσοι είχαν μια καβατζα, όσοι έχουν μια δουλειά που τους δίνει στο τελος της ημέρας μετά απο 10- 12 ώρες δουλείας,ενα ξεροκόμματο, ειναι ενταξει
• Αλλα ακόμα και τότε, γδέρνουν με την αλυσίδα τον λαιμό τους για να το φάνε
• και ουτε τους ενοχλεί αυτή η αλυσίδα
• Και ειναι κάποιοι δίπλα που δεν το έχουν
• γιατι δεν μπόρεσαν να εξασφαλίσουν μια θέση κάτω απο το μαστίγιο.
• Ε ας πρόσεχαν
• Δεν έχουμε ποια, ούτε την δηθενιά του "καλού"
• Βρήκαμε την δικαιολογία και βγάλαμε τον εαυτούλη μας "λαδι"
• οι άνεργοι? ειναι τεμπέληδες
• οι άστεγοι? υπερκαταναλωτες
• όσοι δεν άντεξαν την ξεφτίλα των 300-400 ευρω για 10 ωρες εργασία ειναι άμυαλοι..
• .
• .

• συμπληρώστε 
• 
  
• οχι στο pc,
• στο μυαλό !
• και μετά στην καρδιά
• και ύστερα στην γροθιά.

Ρατσισμός είναι να μισείς.. κάτι που τυχαία δεν είσαι".

• ειναι θεμα τύχης απο ποια μεριά του συνορου θα γεννηθείς, 
• αλλα ειναι επιλογή σου το πως θα βλέπεις τους απέναντι

ΧΑΜΌΓΕΛΑ ΑΝΘΡΏΠΩΝ

......

•  Πόσοι πραγματικά χαμογελούν?
• Βλέπεις τα δόντια τους,
• Τα τραβηγμένα χείλια,
• Μα την ρυτίδα του γέλιου στην άκρη του ματιού τους, δεν την βλέπεις.
• Κοιτάς τα γέλιο τους, και εαν τύχει και γελά κοντά ενα παιδί, ανακαλύπτεις την ψευτιά τους.
• Βλέπεις πολλά χαμόγελα.
•  Δυστυχισμένα, θαρραλέα, περήφανα, ευτυχισμένα, δουλοπρεπή, κολακείας, φόβου.
• Μα, φόβου? θάρρους? Ναι!
•  Πρέπει οι άνθρωποι να τολμούν να γελάσουν, ειδάλλως φοβούνται να δείξουν τον θυμό ή την θλίψη τους,
• Και?
• Στο τέλος χαμογελάνε ηλίθια.
• Τελικά, το χαμόγελο, ή πολύ θαρρος θέλει για να μην το κρύψεις, ή πολύ φόβο, για να κρύβεσαι πίσω του.